بگو که ...

بگو که در مقابل مان
آینه باشد و باشد آفتاب
و در میانه
خیابان قشنگ فهمیده
و این همه حال خوب شهر
و حال خوب مان
و مردمی که بی دریغ سلام می کنند
و بی منت خدا قوت می گویند
و کبوتر را ... و هوا را
و گلدسته را
می فهمند
بگو ... گرچه دیو و دد را خوش نمی آید ... بگو
همای اوج سعادت به دام ما افتاد ...

هرچه گفتم جز حکایت دوست در همه عمر از آن پشیمانم...