دانلود ترانه ی Em Am - یک محزون، منِ کمتر

دانلود ترانه ی یک محزون منِ کمتر اینجا کلیک کنید.

فلانی نوشت:

دومین کار موسیقیایی ام به زبان مادرم که نه، اما به زبان مادرِ مادرم، پیش از آنکه زبانشان شبیه ِ ایرانی هایی که در ناوطن آبادها به دنیا آمده اند، بریده شده باشد. به زبانِ بی زبانی، اما نه به زبانِ غربتِ آبا اجدادی. به زبانی که تیر، آی تازیانه های سرد، برده اند شعر را به یغما، آه شاعرانِ سنگ. تا دیروز از ازل از خاکِ خودم بود حالا شده یه پا دشمن!.هه مهاجرهای بی چاره. دربه دری نه!، بی وطنیِ نا تنی، تبعیدیده در خانه و در خارج. در کفش های یک دنیا خیانت به زبان و به فرهنگ و به خاک! نه همه خوبا، نه مشتیا، نه!، نه لات و لوتای گنده تر از شتر، جسور و دلیر تنها سرکوچه واسه ناموس ِ مردم، ضعیف کش ها نه، ناتوان زن ها نه! ، نه لب شتری ها... نه اینهمه پسندیده های پست. به مهربان ترین زبان دنیا، به زبان ِ مولانا از دهان ِ سعدی! به زبانِ زنانه ی شعر!

به زبان ِ زمین خورده ها، نه قداره به کمر ها، نه کارت فعال دارا، نه میان دار ها، نه ستاره بر شانه دارا، نه عبا داران، نه پیپ به دستها، نه خوش تیپ ها، نه خوش صدا ها، نه مبصرای کلاس، نه زرنگ ها. به زبان ِ بچه مظلوما، سربه زیرا، تو سری خورها، برادر گنده ندارا، بی کس و کارها، ستاره ندارا، دست فروشا، مرده شورا.
این کار هم، به سان تمام ِ کارهام، نه با استقبال کسی روبرو شده، و نه خواهد شد، و نه چیزی... بلکه عمریست که بگذاری پای چیزی و نشه! شب و روزی که سیاه شی و سبز و بنفش و هزار رنگ ببازی و باز نشه! که هی تلاش کنی و بسازی و ساخته نشه.. اما ساخته بشی!

من این کار را در نسخه گیر خانگی (شما می گید studioo) که نه ، در اتاقم، در کمد لباس هام، نسخه (record) کرده ام، با یه صدابلندکنی که بریده هاش (clipped) یقه ام را گرفت و اما چقدر این پرشهایی که صدابلندکن (شما می گیدmicrophone) نتونست بگیره را دوست دارم، یه خش و خاشی (distortion) که می خوامش! که می شینه!، که ناآیین (شما می گید لامصب) خودش یه پا شعره، یه منظومه است! در جایی که در فریادها ترس ِ همسایه ست، آخ چقدر خوب نشست... یا آمیخته کن (شما می گید mixer آخ شما چقدر زخم دارید) و سازهام، که خدایی، نغمه های خوبی از اشکِ گلالود گرفت... یه گریه ی شادمانیده ای توش بود که در بغض خندادم، گفتم به به! اما گمش کردم پشت صدایی که همچین صدایی هم نیست، شش دانگ خفگی، یه صدای بسته ی خش دارِ ناشی. که نغمه، ترانه همه اش در خدمت شعر بود. اگرچه راهشان براستی جدا بود، که نگویم، آنچه را که نگفتم. که مولانا نگفت و گفت نگو! و من هم نگفتم و نگفتن را و نگفته را شما بیا و گوش کن! فقط جای یک ضرب و کوبِ (drums) زنده خالی.. ای بی خبر برقص با ضرب و کوبِ یک رقصِ غربتیده ی تند با نت هایی که اما (نت رو چطوری برگردان کنم خدا؟).. بگذریم! بگذار بین من و تو باشد که جز من که تو ام و او که توست و شما که توست، و تو که تویی، دیگری در میان نیست. ای من و تو و او و همه به فدای تو!

تلافی نوشت: اگر دسترسی به soundcloud دارید از لینک زیر می توانید به این ترانه و ترانه های پیشتر از من درامده گوش بدهید، دانلود کنید و فلان و بمان، اگر نه، از اینجا بدون نیاز به فیلترشکن دانلود کنید...

https://soundcloud.com/hamidtaheri/04-hamid-em-am

برچسبها: ترانه_ساز, آهنگساز, موسیقی_ایرانی, هنر, اولین_شکست

+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۶/۰۲/۰۵ساعت 16:50 توسط حمید طاهری (فلانی) |