تمام زورم را می زنم...

تمام زورم را

می زنم تا مونالیزای صورتم را

به خود گیری و از

گره خورده ابروانت

پایین بیایی

نمی فهمی که دارم جان می کنم تا

خنده آنقدر جان دار باشد

که به کوچه های غم هیچ نخوری

از خودم نمی بینی که دارم

گذر می کنم و هی

در می آورم ادا

شاید نشست

دلت به صورتک خنده دار صورتم

چه می دانی چه دردی می کشم

وقتی لبخندت را از آینه هم حتی

دریغ می کنی...

حمید طاهری فلانی

هرچه گفتم جز حکایت دوست در همه عمر از آن پشیمانم...