هرچه گفتم جز حکایت دوست در همه عمر از آن پشیمانم

بازم هنوز پا به پای دوش گریه می کنیدر مانده در قفس عقاب را ترانه می کنی[]هی!! قدِ اشک آب نمی رود , نه!هه... گول می زنم به اشکاز گونه های آبتا هق هقای دوش را ساکت کنم...***پارو بریده از نسیم , پا گرفته از طوفانمرد ِ شبای سخت... هق هق از شبانه می کنی!؟![]آه ماهِ گرفته ی من.. آسمانِ مااز ابتدای سال گرفته بوداین سکوتِ لجوج در دامن بیشهریشه کرده است***سر خرده از محیطِ سفت و سخت لیز می خوری!در قاب ِ ...

ادامه مطلب