هرچه گفتم جز حکایت دوست در همه عمر از آن پشیمانم

آهوی تنهادل به ترانه های گرگ ندهاز واژگان کثیف ِ عاشقانهدامن به آغوش ِ پلنگ نده!آنان به کشتن ترانه می نوازندآن دندان به جگر خورده هابه کشتن ماه به ماه ِ آغوشتفرهاد ترین ِ نقاب هاو کاوه ترین ِ درفش ها رااختیار کرده اندو مرگ را در چنگ ِ آغوشهایشانبه رنگ نامردی و بردگی و اسارت تیز نگهداشته اندتا از گیسوانت هزار شب ِ سیاه ببافندکه در سینه ات،هزار هزار عقرب ِ تنهاییریشه کند تا با پای خویشبه مسلخ ِ حیا آن تنها حالت ِ واقعی ِ عشقدوان دوان بروی!به بکارت اشک در زلال ِ شوقبه صریح ترین لحن ِ صداقتبا تو سخن...

ادامه مطلب